We horen weinig meer over de gijzelaars in Gaza. De Israëli’s die vast werden gehouden in Gaza zijn al sinds oktober vorig jaar vrij. Dat was een belangrijk onderdeel van het vredesplan van Trump: de met Israël, Hamas, de Verenigde Staten en diverse andere landen onderhandelde overeenkomst, die moest leiden tot een einde van de oorlog. Een staakt-het-vuren ging per direct in.

Maar de oorlog is niet voorbij. Verre van. In de afgelopen 9 maanden kwamen meer dan 1.100 Palestijnen om het leven bij Israëlische aanvallen. Zo’n 4.000 mensen, onder hen veel vrouwen en kinderen, raakten gewond. ‘Dit is helemaal geen staakt-het-vuren,’ schreef Mohammede Abu Afash mij onlangs wanhopig. Er gaat nauwelijks een dag voorbij dat het gezin niet wordt opgeschrikt door explosies. Soms in de verte, maar soms ook angstaanjagend dichtbij.

‘Vandaag ging ik batterijtjes kopen voor het gehoorapparaat van mijn zus Aya in de Omar al Mukhtar Straat, in het centrum van Gaza-Stad. Aya is erg doof en ze heeft die batterijen hard nodig om dat apparaat te laten werken. Ik stond te wachten in een rij. Het duurde lang voor ik aan de beurt was. Toen kwam de klap. De luchtaanval was een paar meter van de plaats waar ik stond te wachten. Ik snap niet hoe het kan dat ik nog leef, Jan. Het was angstaanjagend.’

Afgelopen vrijdag stuurde Mohammed me een kort filmpje, genomen uit het raam van zijn flat (zie video). ‘Het was vreselijk. Een gebouw vlak bij ons werd met de grond gelijkgemaakt. Mijn drie dochters hebben de hele nacht niet geslapen. Elke dag brengt opnieuw angst, nieuwe verschrikkingen, nieuwe doden en gewonden. Alsjeblieft, kun je ons niet helpen hier weg te komen? Zijn er geen humanitaire organisaties die ons kunnen helpen? Geen landen die ons asiel kunnen geven?’

Ik antwoordde Mohammed dat ik bij God niet weet hoe hem en zijn familie te helpen Gaza te verlaten. Ooit startte ik deze crowdfunding in maart 2024 precies met dat doel: de familie te helpen ontkomen vanuit Gaza naar Egypte, waar familieleden wonen. Maar de enige grensovergang tussen Gaza en Egypte, bij Rafah, zat lange tijd potdicht en gaat nu maar mondjesmaat open, vooral voor enkele medische evacuaties.

Meer dan twee miljoen Palestijnen in Gaza, waaronder mijn vrienden, worden in feite gegijzeld. Ze kunnen het piepkleine gebied niet uit en worden gedwongen de nachtmerrie te doorstaan van een staakt-het-vuren dat doorgestoken kaart is. Israël gaat dagelijks door met aanvallen en probeert steeds meer grondgebied van Gaza te veroveren.

De berichten van Mohammed stemmen mij vaak moedeloos, al helpt het iets te kunnen doen voor de familie met hulp van alle donateurs die deze inzameling mogelijk maakten en nog steeds maken. Maar soms breekt er ook een zonnestraaltje door. Zoals toen ik die tekening ontving van oudste dochter Aliaa, bestemd ‘voor alle lieve kinderen van Nederland’. Ze heeft uiteraard een vertaalapp gebruikt, maar haar boodschap is duidelijk. ‘Wij zijn de kinderen uit Gaza. We dromen van vrede en een veilige toekomst, net als jullie. En we hopen dat onze stemmen jullie bereiken.’

Een bijdrage voor de crowdfunding? Zie: https://gofund.me/646927d8e